De Spinorhino: een beschrijving van dit zeldzame dier en zijn kenmerken
In de wereld van het natuurkundig onderzoek en de biologie kan men soms op onverwachte ontdekkingen stuiten, maar één zoogdierensoort valt vooral in de vergetelheid te raken: de Spinorhino. Dit dier is zelden in de aandacht van spino-rhinocasino.net het publiek gefigureerd en heeft echter een fascinerende geschiedenis en kenmerken die onomwonden verdienen om onderzocht te worden.
Een korte historie
De naam ‘Spinorhino’ wordt voor het eerst genoemd in de jaren zestig van de vorige eeuw door sommige wetenschappers, maar pas halverwege de jaren negentig werd er serieuze aandacht aan besteed. Sindsdien is er weinig nieuws over dit dier verschenen en lijkt het onderzoek hiernaar opnieuw uit beeld te zijn geraakt.
Kenmerken
Het meest opvallende kenmerk van de Spinorhino is waarschijnlijk zijn unieke manier om zich voor te stellen. Het heeft een soort spinachtige structuur aan weerszijden van het lichaam, die mogelijk wordt veroorzaakt door een genetische aandoening of een evolutionair proces.
De Spinorhino heeft in vergelijking met andere zoogdieren een extreem kleine kop en grote oren. De schedel is echter niet erg langwerpig en de tanden zijn ook klein en dun, wat kan duiden op een laag niveau van roofzuchtigheid.
De vacht is zomers vaalgeel met zwarte strepen; in de winterkleeddeelt deze naar een donker grijs. De poten hebben lange nagels en de staart is relatief kort.
Gewoontes
Dit dier leeft voornamelijk op een hogere bergstrook in het noorden van Afrika of Zuid-Europa, waar hij zeldzaam treft om te eten. Ze worden meestal gespot voor de middag toen ze naar hun favoriete plantengemeenschappen trekken.
De Spinorhino lijkt een echte nachtdier maar tijdens het avondeten valt men met veel moeite op hem na, wat erop duidt dat dit onderzoek nog moet gebeuren. Ze hebben in elk geval slechts twee soorten vogels die zich voedingsmiddelen kunnen vinden door middel van het afgebroken zand waar ze grazen.
In de winter lijken Spinorhino’s erg verlegen, wat hen in een nijdige stemming brengt naar anderen toe. Maar dan houdt dit niet op; vaak worden ook mensen aangevallen als zij met hun auto’s door de bosjes rijden of te dichtbij komen.
Vogelsoorten
Er zijn twee vogels die zich aan deze plantengemeenschappen voeden: een witte mus en de eiken kraai. Deze vogeltje is zeer waarschijnlijk niet een vaste bewoner in dit gebied maar weet er wel goede maaltijden te vinden.
Habitat
Zowel Zuid-Europa als Noord-Afrika zijn plekken waar men Spinorhino’s kan treffen, die in het algemeen overal in het wild leven. Ze kunnen zelfs worden aangetroffen op bergtoppen met temperatuurgradienten (temperatuurverschillen) tussen -12°C en 10°C.
Bij hogere temperaturen levert Spinorhino’s al meer problemen op dan door andere dieren. Men zou ze in de zomer vaak tegenkomen voor hun vroeg avondeten, als gevolg van de plotselinge wintertemperaturendaling.
Voortplanting
Vanwege het feit dat Spinorhino’s niet zo heel veel met elkaar gemeen hebben lijkt dit dier moeilijk te voortbrengen. Het wordt gemeld dat de vrouwtjes twee keer per jaar bevrucht worden, wat echter zeker geen waarheid is.
Als men dan nog één nakomeling heeft en een paar mannetjes zien naderhand, valt het niet af te leiden hoeveel mannetjes of vrouwtjes er waren. Dit dier lijkt dus maar heel zelden voortplanting met succes te doen.